صدای کوچک

9 اسفند 27.02

تو باید كه آزاد بودنت را قبول كنی تا بتوانی در ارتفاعات معنوی پرواز كنی. وگرنه مانند پرنده‌ای در یك قفس دَر باز هستی كه متوجه آزادی خود نیست و به جایی نمی‌رود.
تمام زندگی‌ات را مانند این پرنده، زندانی و كاملاً كور خواهی گذراند، مگر اینكه آزادی‌ات را بشناسی، آن را قبول بكنی و همانطور كه باید در راههای معنوی، جایی كه هیچ‌گونه محدودیت، مرز و نرده‌ای وجود ندارد، از آن استفاده كنی.

تمام انسان‌ها آزاد هستند به شرطی كه آزادی خود را بشناسند و آن را قبول كنند.
این آزادی به تو هدیه شده است، اما قبل از اینكه بتوانی از آن استفاده كنی باید كه آن را قبول كنی.

چرا از همین الآن آزادی‌ات را قبول نكنی و متوجه نشوی كه به هیچكس و هیچ چیزی وابسته نیستی و هر كاری را كه بخواهی می‌توانی انجام بدهی؟