صدای کوچک

27 اسفند 17.03

تو نمی‌توانی تمام فهم و دانش را در بر بگیری مگر آنكه خود آن در درونت، كم‌كم، گسترش یابد. زندگی یك گسترش همیشگی است.

در بچگی درس‌های اساسی‌ای را یاد گرفته‌ای. به تو گفتند كه آتش می‌سوزاند، اما اگر به هوای خودت رفتار كردی، خودت را سوزاندی و برایت دردناك بوده در عوض یاد گرفتی كه به آتش دست نزنی.

در این زندگی معنوی هم درس‌های اساسی‌ای وجود دارند. اگر به آن‌ها عمل نكنی، نتیجه‌اش مال خودت است. بعضی این درس‌ها را سریع می‌گیرند و آماده درس‌های مهمتری می‌شوند تا بالاخره آنقدر هماهنگ ‌شوند كه دیگر درسی برای فراگیری نمی‌ماند و كاملاً و همیشه با هر چیز، با زندگی، جریان می‌یابند.

این طرز فكر نهایی‌ای است كه باید همه به آن برسند.